Genoeg… Het enige dat ik altijd heb gewild is om genoeg te zijn
‘The second woman’ blijft nazinderen’
Sta mij toe om hier nog even terug te komen op de verbluffende acteerprestatie van Natali Broods!
Zondag laatst 14 juni 2026 hadden we het geluk om in het ochtend-tijdsslot vanaf 9:00 uur een flink stuk van de theatermarathon ‘The Second Woman’ mee te maken. En wat een theaterfestijn is dat geworden! In de Gentse Vier Nul Vier speelde Natali Broods gedurende 24 uur het opmerkelijke stuk van de Australische theatermakers Nat Randall en Anna Breckon. Het tweetal koos in 2016 losweg een tiental minuten durend fragment uit de film ‘Opening Night’ van John Cassavetes en maakte er een eigen versie van. Sindsdien was hun korte Cassavetes-interpretatie al wereldwijd en op tal van andere plaatsen te zien. Na Australië volgden onder meer New York, Londen en Amsterdam. En nu dus in Gent.
Vanaf zaterdag 16:00 uur dus zette de actrice haar eigen versie van ‘The Second woman’ neer voor een publiek dat met de minuut zwaarder onder de indruk kwam. Vierentwintig uur lang vertolkte Broods in de Vier Nul Vier de rol van ‘Virginia’ die in steeds het zelfde roodoplichtende decor ‘Martin’ op bezoek krijgt. Niet minder dan honderd mannen (af en toe non-binair of queer) die gestalte geven aan de figuur van Martin komen om het kwartier bij haar binnenvallen. Er wordt gelachen, gegeten (“noodles uit zo’n doosje”) en gedanst… Bij de ene versie van Martin gebeurt dat al klunziger dan bij de andere. En er wordt vooral gezocht naar een manier om afscheid van elkaar te nemen. Het tekst-fragment is – toch wel typisch Cassavetes – een zoekende dialoog die tussen Virginia en Martin een complexe, prangende en doodlopende liefdesrelatie blootlegt. “Ik verdien je niet” zegt Virginia in één van de eerste scènes. Wat daarna volgt is een opeenvolging van woorden en frasen die over elkaar heen schuren… En nog Virginia: “Genoeg… Het enige dat ik altijd heb gewild is om genoeg te zijn”. Dit stuk gaat over de moeilijkheid van mensen om elkaar echt te bereiken. Mensen die elkaar niet begrijpen. Mensen die van hun communicatie een zachte karikatuur neerzetten. Na de wilde dansscène zet Virginia haar tegenpersoon Martin (die in honderd gedaanten voor ons oog mag verschijnen) abrupt aan de deur. Met de ene Martin heb je al meer deernis dan met de andere…
‘The Second Woman’ liet ons intens genieten van een hoogstandje van een top-actrice waarvoor we alleen het diepste respect kunnen hebben. Diepe, diepe buiging!
The Second Woman bij Vier Nul Vier
Facebookbericht van Di 16/6/2026
