(denkend aan Wallace Stevens)
Het maakt een verschil van jaren.
Hier, neergestreken in dit oude oord
dat Recanati heet, bewoon ik het landschap
van voor de regen terwijl thuis
de struiken in mijn kamer groeien.
Het hoofd te bieden aan wat voorafging, Wallace!
Het leven blijft ons voorgaan in wat we zijn
begonnen. De stukken die we hebben
weggenomen, voegen we jaren later opnieuw
aan onze archieven toe tot we denken
iets nieuws te hebben uitgevonden.
Het een draai te geven, tot slot! Een krul
in een geschrift. Vol ontzag te buigen!
Omdat niets voorspelbaar is, wordt alles
waargemaakt in wat er staat geschreven.
© Paul Rigolle
Uit de cyclus ‘Ver weg in Europa”, in de bundel
‘Tot het bestaat‘ (C. de Vries-Brouwers, 2013)
Af en toe publiceer ik op deze pagina’s een nieuw of oud
gedicht; van vroeger of van vandaag.
Op de pagina “Alle gedichten tot dusver en verder” worden ze verzameld.