Berichten

Geplaatst op

Sjoekroet

Sjoekroet

Een mens die schrijft vindt veel teksten terug waarvan hij zich het bestaan niet meer herinnert. Of beter veel ‘aanzetten’ tot teksten waarvan hij in geen velden of wegen de essentie terug kan halen. Vandaag vond ik de beginwoorden van een recensie terug die ik nooit heb afgemaakt. Die ik dus met andere woorden nooit geschreven heb. Ze dateert van 12/2/2019…

Ik wil hier de naam van de besproken dichter niet vernoemen want dat doet er in deze helemaal niet meer toe. “De teksten van x smaken naar sjoekroet. Er blijven na lezing restjes tussen je tanden steken” lees ik nu.

Wat zou ik daar toen mee bedoeld hebben? Bij nader inzien lijkt het mij toch maar best dat ik die recensie toen in februari van dat vermaledijde precorona-jaar nooit heb afgemaakt… Per slot van rekening kan een mens immers nooit vrienden genoeg hebben in dit leven.

(De man met de leesbril, vrijdag 9 december 2022)

#demanmetdeleesbril #147woorden #aanzettotrecensie

“sjoekroet” – choucroute – sauerkraut – zuurkool – crauti

Facebook-post Vr 23/12/2022

Geplaatst op

Voor wie het bestaan een kwaal is en toch genezen wil

Albert Bontridder op You Tube

“Voor wie het bestaan een kwaal is en toch genezen wil”

Zondag laatst was het precies tien jaar geleden dat ik in de Brusselse Passa Porta, een hommage-avond mocht bijwonen voor dichter en ere-Penvoorzitter Albert Bontridder (1921-2015) die misschien, en wellicht, nog bekender was als architect.
Op die avond van 11 december 2012 (‘ik was nog maar ‘s jarig, en gunde mezelf een prachtig Brussels cadeau’) die mee met Passa Porta werd ingericht door het Poëziecentrum en Het Beschrijf, namen – zo lees ik nu terug – Piet Joostens (intro), Tom Van Imschoot, Bert Kooijman, Frank de Crits, Braeckman Inge, Leonard Nolens, Carl De Strycker en Albert Bontridder het woord.

De gevierde dichter die toen al kwiek en alert de kaap van de negentig gerond had, ontving aan het slot van de hommage ook het eerste exemplaar van “Wonen in de vloed”, uitgegeven door het Poëziecentrum. Zelf had ik ooit, en zoals ik nu merk op het eerste blad van mijn gesigneerd exemplaar van de Verzamelde gedichten 1942-1972, op 11 januari van het jaar 1989, het genoegen om de dichter te interviewen tijdens een van de in het geheugen licht-legendarisch wordende Mayapan-avonden van Alain Delmotte in Kortrijk. Het blijft een warme herinnering die ik met niet veel andere wil of kan ruilen.

Maar waar het mij om gaat: vandaag is het fijn om een decennium later dankzij ‘de wonderen van You Tube’ de hommage-avond van 11/12/2012 nog ’s helemaal en integraal terug te kunnen zien.

Als toemaatje hieronder nog een gedicht uit ‘Wonen in de vloed’:

Suprematisme

De ruimte vrijmaken
voor het nieuwe en het nooit geziene
veronderstelt kaalslag,
destructie,
verloochening.

Voor wie het bestaan
een kwaal is
en toch genezen wil,
mag niet aarzelen:
hij zal wie of wat
van goede smaak of zeden is,
de klinkende oorvijg toedienen.

Hij zal de zwarte kubus
op de dorische zuil verheffen,
want ja:
wij zullen vernielen
en wij zullen herbouwen;
alle kracht schuilt
niet in de diepte
noch in de hoogte,
niet in de verte
noch in het voorbije,
ook niet in wat komen kan,
maar in de buitenste huid
van wat wij zijn en willen.

© Albert Bontridder
en het Poëziecentrum

#youtube #passaporta #albertbontridder #pietjoostens #tomvanimschoot #Bertkooijman #frankdecrits #ingebraeckman #leonardnolens #carldestrycker #poëziecentrum #hetbeschrijf

Facebookbericht van 14/12/2022

Geplaatst op

David Foenkinos bij Boekhandel Limerick

David Foenkinos (l) en vertaler Jef De Temmerman

Een avondje David Foenkinos in Boekhandel Limerick

Altijd aangenaam om iemand van veel nabijer te leren kennen. En zeker wanneer het om een gevierd Frans schrijver en regisseur gaat. Het vroor gisteren buiten, in Gent, maar in Boekhandel Limerick was daar helemaal niets van te merken. David Foenkinos – auteur van o.a. ‘La délicatesse’ dat zelf door hem verfilmd werd met Audrey Tautou (!) in de hoofdrol – stelde er zijn nieuwste boek ‘Nummer twee. De jongen die nét niet Harry Potter werd’ voor. Dirk Leyman meldde als inleider ziek af. De vertaler van ‘Numéro deux’ Jef De Temmerman nam zijn taak als interviewer over en deed dat héél erg kundig. De schrijver David Foenkinos zelf, bleek een bijzonder aimabele man te zijn met veel deemoed voor de nummers twee van de wereld. Verder bespeurde ik bij hem een nogal chauvinistische voetbalvoorkeur maar er bleek ook dat Foenkinos niet gespeend is van een pak, wat ik graag wil noemen, ‘Rigolliaanse humor‘ et ça me fait vraiment plaisir… (Smiley!)

Het boek verschijnt bij Borgerhoff & Lamberigts.
Facebook-bericht van 13/12/2022

Geplaatst op

Lang leve het duimspijkergevoel

© Maria Blondeel

Lang leve het duimspijkergevoel!

Ha vrienden… Ik weet niet of er zoiets bestaat als “een verjaardagsmens”. Zeker is dat ik er zelf géén ben. Absoluut niet, want bijzonder warm of koud van een verjaardag word ik nu eenmaal niet. Niettemin… Niettemin mag ik vandaag iedereen bedanken die mij gisteren met een warme attentie bedacht, ja mij zelfs een volle aai over de bol bezorgde bij mijn (zoveelste) verjaardag! Eén voor één heb ik jullie wensen ‘geliked’. En graag. Toch word ik, als je het mij dan toch zou vragen veel liever een ‘dagjesmens’ genoemd dan een ‘verjaardagsmens’. Gisteren was dat niet anders.

Na een middagje gezellig tafelen bij onze vrienden van Bistrot La Vadrouille en wat cyclocross kijken in Dublin (“ha die modderstroken, en ha die vod in ‘den derailleur’ van Wout van Aert”) was het in uitgesteld relais tijd voor meer dan wat gepaste ernst en aandacht. Wat een schitterende Alleen Elvis blijft bestaan-aflevering met David Van Reybrouck was dat! Het werd een bijwijlen begeesterende, én ontroerende aflevering. Voorwaar één om op de digicorder vast te pinnen en nog meerdere keren te bekijken.

Helemaal tot slot van de dag lagen er voorts nog een aantal pagina’s van ‘De Jaren’ van Annie Ernaux op mij te wachten. Het bestsellerboek van de Nobelprijswinnares heeft immers eindelijk ook mijn nachtkastje bereikt. En zo eindigde de dag van gisteren toch nog min of meer in ‘achteruitkijkmodus’…

Ach, wat moet zo’n verjaardag meer om het lijf hebben om als een duimspijker – een warme ‘punaise’ – vastgeprikt te worden op het behang van de dagen van december? Niets toch. Een tekening die vandaag perfect bij dat gevoel past is er ééntje van Maria Blondeel, een kunstenares die ik niet persoonlijk ken maar waarvan ik – Facebook weze voor één keer uitgebreid bedankt – het werk blijvend ben gaan waarderen. Voorts wens ik jullie én mezelf in de toekomst nog héél erg veel ‘verjaardagen’ in deze vorm, weinig spectaculair, maar wél gelardeerd met hier en daar wat ‘duimspijkergevoel’. Als het even kan zelfs dagelijks!

alleenelvisblijftbestaan #davidvanreybrouck #mariablondeel #bistrotlavadrouille

Facebooklink van 12 december 2022

Geplaatst op

Bart Vonck aan het feest

Bart Vonck (l) ontvangt de VWS-prijs 2022 – een beeld van Renaat Ramon

Bart Vonck aan het feest!
Dichter, vertaler en essayist Bart Vonck ontving zaterdag laatst in Oostende geheel en al terecht de VWS-prijs voor 2022. Hij werd als laureaat de gelukkige bezitter van ‘Factum’ een authentieke Renaat Ramon! De hommage-tekst van Alain Delmotte en het mooie dankwoord van Bart zijn ondertussen na te lezen op de ‘Dun lied donkere draad’ site van de vereniging. Ook op de De Schaal van Digther-site staat een bericht.

VWSprijs #VWS #BartVonck #AlainDelmotte #RenaatRamon
Hierbij de linkjes naar de drie teksten:

Dankwoord Bart Vonck bij het ontvangen van de VWS-prijs
Alain Delmotte over het werk van Bart Vonck
Bericht op De Schaal van Digther






Geplaatst op

De speeltuin van de schrijver

Openingspagina ‘De Speeltuin van de schrijver”

“De speeltuin van de schrijver“

“Een literaire wandeling doorheen het West-Vlaams spergebied van de sociale media“

Komende zaterdag wordt in de Oostendse Bib “Jaarwerk MMXXII” het nieuwe jaarboek van de VWS voorgesteld dat hiermee al aan zijn achtste editie toe is. Voor de nieuwste jaargang schreef ik 2 bijdragen.

Eén over de intrigerende misdaadverhalen van ex-Bruggeling Jan Van der Cruysse (“De man van Zaventem“) (waarover later meer) en in een tweede ga ik in ‘De speeltuin van de schrijver‘ nader in op het gebruik van onder meer Facebook en literair getinte blogs door een aantal West-Vlaamse schrijvers en scribenten. Uiteraard kan deze wandeling enkel op een zeer selectieve en subjectieve manier stilstaan bij al die mensen die in West-Vlaanderen (en elders) schrijven en daarbij veelvuldig gebruik maken van de sociale media.
Mijn keuze over wie ik in ‘De speeltuin van de schrijver’ aan het woord laat heeft dus veel, zegmaar alles, te maken met mijn eigen particuliere voorkeuren. Zo laat ik in mijn stuk vooral door mij geliefde bloggers en facebook-ers aan het woord. Dat zijn bijvoorbeeld onder meer Pascal Cornet, Rino Feys, Johan Debruyne, Eva Vanhoorne, Jan Bib, Patrick Lateur (ex-blogger en FB-er) en nog een pak andere namen. Mijn slotsom daarbij lijkt wel een motto te zijn: ‘Elk medium is zoveel waard als zijn gebruiker‘.

Meer info: via dit Dun lied donkere draad-bericht van de VWS
Facebookbericht van 1/12/2022

Geplaatst op

Buigen of barsten – Roes de luxe

Buigen of barsten – Roes de Luxe
Gisteren zondag 27 november 2022 ging in Roeselare het tweede internationaal Poëzietrefmoment “Roes de luxe‘ door. Het was bijzonder fijn om deel uit te maken van een uitgelezen dichterlijk gezelschap. Door Stadsdichter Roeselare Edward Hoornaert werden de deelnemende dichters al van in de voormiddag getrakteerd op een aangenaam dagje #RSL. Een boeiend bezoek aan Agrotopia, een lunch in het Centrum en een rondleiding in het Klein Seminarie werden ons deel. Waarna niets dan poëzie!

Meer en ook foto’s op dit blogbericht
Foto’s vind je ook op de FB-bladzijde van de Roeselaarse Stadsdichter Edward Hoornaert