Een nieuwe vreemde alliantie

Zaterdag 26 Februari 2022

Over Poetin en zijn onverhoedse inval in Oekraïne

Citaat/Citaten

Er zijn nog altijd oude anti-Amerikaanse, ­antikapitalistische stemmen die Rusland goedpraten omdat ze liever kritiek geven op de VS. Nieuwer is de vreemde alliantie die tussen conservatief (radicaal)rechts en Moskou is ontstaan. In zeer conservatieve kringen geldt Poetin als een icoon, een van de laatste consequente verdedigers van een wit, christelijk, antimodern Europa. Voor populisten is Rusland een bron van inkomsten, steun en airplay. Als Donald Trump, Nigel Farage, Thierry Baudet en Filip Dewinter allemaal de lof van Poetin zingen, dan zit daar evenveel ideologie als berekening achter. Het verrassende is dat dat zo lang nauwelijks geproblematiseerd is. Ook niet nadat Rusland vlucht MH17 uit de lucht had geschoten. Ook niet nadat de Krim zonder boe of bah geannexeerd was. Ook niet toen Poetins tegenstanders tot in het Verenigd Koninkrijk met gifaanvallen werden uitgeschakeld. Ook niet toen we de clickfarms ontdekten en de bemoeienissen met democratische verkiezingen. De foute vrienden van Poetin in onze eigen rangen doen nauwelijks moeite dat te verbergen.

Liesbeth Van Impe in haar “Punt van Van Impe” – za 26/2/2022
https://www.nieuwsblad.be/cnt/dmf20220225_97456792

#liesbethvanimpe #poetin #oorloginoekraïne

Wanneer ik dat maar wil

Op het leeslijstje (6)

“Wanneer ik dat maar wil”.

Heeft u dat ook, van die lichte afwijkingen waarover je je met het verstrijken van de jaren niet eens meer schuldig voelt. Aanvankelijk kon je ze nog afdoen als ‘een soort guilty pleasures’, maar nu schroom ik mij er niet meer voor om er ronduit voor uit te komen. Via deze weg geef ik dus vanmorgen nogmaals en héél grif toe dat ik zowat al mijn hele leven een rare ‘crush’ of noem het beter een passionele band heb met de wereld van “de koers” en “het wielrennen”.

Die fascinatie gaat, naar ik mij herinner, bij mij wel heel ver terug in de tijd. Nooit vergeet ik die zomerse namiddag, toen mijn vader en ik – ik was nauwelijks negen – aan de radio, zo’n klein zwart doosje van bakeliet, zaten gekluisterd. Het jaar tweeënzestig! Locatie: Belgisch Kampioenschap op de Citadel van Namen. Moeiteloos kan ik ook nu nog wanneer ik dat maar wil de vibrerende en bevlogen stem oproepen van de reporter waarvan ik later altijd hoopte dat ze aan Jan Wauters had toebehoord. Maar Jan heeft mij ooit zelf gezegd dat hij het waarschijnlijk niet kon zijn geweest. In elk geval weet ik sindsdien hoe mooi radio kan zijn. Vaak véél mooier en intenser dan wanneer je de beelden van de televisie maar voor het binnenhappen hebt.

Dit alles maar om te zeggen dat ik straks weer enkele zoete uren zoet zal en mag zijn met de start van het nieuwe Belgische wielerwegseizoen… Het weze mij vergeven! En mocht de koers het de komende weken wat aan spankracht laten afweten dan is er nog altijd mijn wielerboekenlijstje dat alsmaar aangroeit en waarvan ik – jager, prooi en wielerverzamelaar tezelfdertijd – met zekerheid weet dat er boeken op staan waarvan het zonde is dat ik ze nog altijd niet heb gelezen.

Daniel Dencik: Wielerhart.
Paul Fournel: Anquetil alleen.
Hein Lodewijkx: Tussen geven en nemen
Gunter Segers: Hélène Dutrieu, ‘De vrouw die over de Olympia vloog’
Geert Vandenbon: Koerskalender 2022 (‘aan het lezen uiteraard, met het vorderen van de wielerdagen’)

#heinlodewijkx #danieldencik #paulfournel #anquetilalleen #wielerhart #hethartvanBitossi #hélènedutrieu #guntersegers #geertvandenbon

En nog meer wielerdingen:
Hashtag ‘Remco houdt niet van gravé’
Daar komt het voorjaar
Preview van Woud Demasure op Vai Vai Mauro
Omloop het Nieuwsblad-thuisssite
Omloop het Nieuwsblad op Sporza

Hashtag “Remco houdt niet van gravé”

En kijk, dan zijn we bijna zaterdag 26 februari 2022. In Gent start straks voor de poorten van het Kuipke en het Smak ‘de Omloop het Nieuwsblad‘, de felgesmaakte en bekende opener van het nieuwe wielerseizoen.
En eindelijk, eindelijk mag je daar weer lijfelijk bij aanwezig zijn, al dan niet met of zonder mondmasker! Een ware verademing. (!!!). Wel, het is een kleine moeite, mét CST.

Laten nu ook de coureurs gespaard blijven van verder covid- en ander onheil en dan krijgen we ongetwijfeld “gezonde strijd op alle fronten“.

Aan de prognoses van onze blogvriend Woud Demasure van ‘Vai Vai Mauro zal het, naar mooie gewoonte, in elk geval ook dit jaar niet gelegen hebben.

Lees er alles over op zijn jaarlijkse vooruitblik.

En ja dat Remco eigenlijk niet van ‘gravé‘ zou houden, dat hadden we – theater zoals te voorzien en te verwachten was –  eerlijk gezegd ook al helemaal zien aankomen…

Ontbreekt wel jammerlijk in het Vai-Vai-Mauro-vooruitzichtje: mijn donkere vriend Amanuel Ghebreigzabhier! Die doet, naar mijn gevoel, straks helemaal mee voor de prijzen in ‘La Doyenne‘! Wedden?

Extern:
Omloop Het Nieuwsblad-Thuissite
Uw gids voor de Omloop Het Nieuwsblad op Sporza
De Koers is weer van ons versie Het Nieuwsblad
Vooruitblik Wielerflits

#sterkeindigen
(Iljo Keisse: “ik zal die hashtag door jullie strot rammen) ☺  

#omloophetnieuwsblad2022 #wiel2022 #vaivaimauro #sterkeindigen #remcohoudtnietvangravé

De ‘Nagelaten gedichten’ van Koenraad Goudeseune

Op het leeslijstje (5)

Het gooien van een mes in een oceaan

Vandaag verschijnen bij Atlas Contact de Nagelaten gedichten‘ van Koenraad Goudeseune. De datum is niet toevallig gekozen want vandaag zou de man die het literaire wereldje regelmatig met de nodige branie een spiegel voorhield, en daarnaast behalve veel poëtisch talent ook een flinke dosis aanleg had voor ‘De nuttige last van tragiek‘, zevenenvijftig (57) geworden zijn. Zevenenvijftig… Veel en veels te weinig voor een dichter die nog steeds in volle ontwikkeling was.

Een ding is zeker: we hebben nog altijd zijn werk om naar terug te grijpen. En nu dus ook zijn ‘Nagelaten gedichten’.

Een Proeve-voor In Memoriam-stuk dat ik verleden jaar schreef, verscheen in ‘Jaarwerk MMXXI’, het jaarboek van de VWS. En het is, voor wie het nog ‘s nalezen wil, nog steeds verkrijgbaar. Het stuk gaf ik de titel “Het gooien van een mes in een oceaan” mee.
De titel kan zowat doorgaan voor een ‘ars poëtica’ van de onfortuinlijke dichter en staat in het gedicht ‘Mes’ uit de  bundel ‘Dichters na mij’ uit 2011. Ik geef het voor de gelegenheid hier graag nog ’s in zijn geheel mee.

Mes

Stel dat schrijven slechts het gooien van een mes is
in een oceaan.

En dat gedichten, meer dan verhalen,
messen zijn die uit ’s mensen handen vallen.

Stel dat de dichter geen intentie had
een mes te gooien,
het toevallig pakte
en het per ongeluk liet vallen

Een mes waarmee hij groenten had willen snijden,
of het vuil vanonder zijn nagels.
En dat nu naar de bodem zakt
en daar de hele oceaan doet bloeden.’

© Koenraad Goudeseune

(‘Dichters na mij’ Atlas Contact, 2011, p 17)

#koenraadgoudeseune #nagelatengedichten #atlascontact #ophetleeslijstje #jaarwerkMMXXI #vwsjaarboek

De volledige rubriek “Op het leeslijstje”

Maalstroom

Neon sneeuwt. Torens klieven de hemel open.
Haast en honger. Werven, Parken, Tuinen.
Het leven hier lijkt een ren in een heelal
dat deint en krimpt als water, opgesloten
in een rots van ijs. Het kolkt en klokt.
Het bruist en schreeuwt. Het stokt en stroomt.

Ontwikkelaar, stickerkoning en man van
graffiti. Zie die dansen en zij die dromen, alles
lijkt op weg. In wat in taal en tics gedreven
en beschreven wordt, in wat versleten raakt
kantelt alles naar het licht. Het leven
smaakt naar veel en vaak, en meer.

Zoals het strand zich elke dag opnieuw
laat maken kan geen beeld ooit
hetzelfde zijn, voor wie hier onderduikt.
Voor wie, gehavend in alle straten, in deze
wilde tuin van steen, met grote ogen bidt
dat geen bron mag drogen.

© Paul Rigolle

(Met dit gedicht werd Paul Rigolle in 1998 de allereerste laureaat van de tweejaarlijkse Poëzieprijs van de Stad Oostende. Tijdens de Poëzieweek van 2022 was het vierentwintig jaar later een van de ‘Weesgedichten‘ die Oostende tot een nog mooiere plaats maakten dan ze voordien al was…)

Zie ook dit blogbericht:
Leve de maalstroom van de poëzie

Welkom in mijn wintertijd

Terugblik (1)

Zondag 25/10/2009

Wat ik vanmorgen zou kunnen zeggen? Dat de maan wassend is vandaag. En 40 % zichtbaar! Dat men hier en op de velden van Emile Claus straks weer bieten rooit. En ja, dat het smuikt, zoals het alleen in het Westen van het wingewest dat ik het mijne noem, kan smuiken. Waarmee ik alleen bedoel dat de motregen zijn of haar intrede alweer niet heeft gemist. Welkom dus in mijn wintertijd! Rum in aantocht, museumweer. Zie, hoe het novembert in oktober. Gisteren deed het dat ook al; gisteren toen ik had kunnen schrijven dat wat volgt voor één dag mijn status was:

P.R. stapte 5,5 kilometer en stond in Ploegsteert 5 kwartier in de motregen naar een scherm te kijken om daarna – o sereniteit – gedurende 2 intense seconden zijn hand op het gelakte hout van een kist te leggen.” (Zaterdag 24/10/2009 – Begrafenis Frank -VDB- Vandenbroucke in Ploegsteert)

Dat en andere dingen zou ik kunnen zeggen hier vanmorgen maar veel liever kom ik nog even terug op die mooie avond van vrijdag laatst. Er was Volk in de Werf. En het was mooi. Het volk én de avond! Willy Tibergien verwelkomde graag ons en iedereen. Frank Pollet deed in vol ornaat en en sourdine wat ik van hem gewoon ben, een hell of a job, wat zeg ik, een perfecte job. En Jef Vandecasteele zette met het werk van de geboren crooner enkele hartverscheurende muzikale punten achter onze frasen die er nog lang mogen blijven staan. Met andere woorden: “Van het hart een steen” is er! Met die schroom voor het definitieve komt het dus ooit nog wel goed. Ik dank en bedank hierbij nog ‘ns uitgebreid. Dit is een onvervalst jui-bericht: De wereld is een dichtbundel rijker! Niks meer. Maar ook niks minder!

(‘Oud zeer en ander geluk’)
Blogbericht Zo 25/10/2009

#vanhetharteensteen #frankvandenbroucke #ploegsteert

Alaam

Bron: Fietsenatelier Frans Laevens. Alaam van de kenner!


Uit de woordenboeken:

alaam (het ~, -en)

– alg.: gereedschap, verzameling werktuigen, alm
– fig.: spottende naam voor mannelijke geslachtsdelen, vgl: gerief

Woordenboek der Nederlandsche Taal: Alaam, allam (met verwisseling van accent ALM, ALEM): Het woord was en is alleen in Zuid-Nederland en in Zeeuwsch-Vlaanderen bekend en daar nog thans algemeen; het beteekent gereedschap.
< Middelnederlands: ‘allame’ < andlame, waarbij and- overeen komt met eerste deel van ‘antwoord’ en -lame vergelijkbaar is met Eng. ‘loom’. Hetzelfde woord als Oudengels andloman (meervoud) dat “gerief, gereedschappen” betekende, evenals “penis”.
Gezegden:
– alg.: Zijn alaam kennen: zijn vak verstaan (Teirlinck (1908))
– fig.: Een aardig stuk alem: een rare kwant (Joos (1900-1904)

Van Dale 2014 online: Belgisch-Nederlands, archaïsch

vnw:
•gereedschap
•stuk gereedschap, materiaal

zie ook alaambak

– In de Brico zal je alle alaam vinden die je nodig hebt om parket te leggen.

– Als de buurman zijn fietsbroek aan heeft, zie je heel duidelijk zijn alaam zitten.

– “Dyveerssche halaemen dienende ter neerrynghe der draperye als scietspoelen, caerden ende dier ghelycke,” – uit de Spelen van Cornelis Everaert, ca. 1530

In West-Vlaanderen wordt het nog dagelijks gebruikt, en als ik mij niet vergis is de lange a zelfs geen (of niet noodzakelijk) een keel-a.

Wat Oost-Vlaanderen betreft heb ik het althans in het Waasland nog nooit niet gehoord. Toegevoegd door nthn op 22 Aug 2021 18:50


Even kijken

Even kijken toch, wat WordPress op een eigenhandig aangepaste website voor ons kan doen!
Dat de mogelijkheden van dit gezegende tooltje niet gering zijn, weten we; proefondervindelijk zelfs.
Er staat immers nog altijd een “kleine poging tot” op een vroegere ‘Eerste Proefdruk’ voor een word-press-site van mij op het adres:
https://paulrigolle.wordpress.com

Voor de rest werken we de komende weken en maanden af en toe naarstig verder om deze nieuwe plek en look te optimaliseren!

Tot jolijt van het krijt! Tot plezier van het wier!

…/…
Donderdag 17 Februari 2022


Hello world!

Welcome to WordPress. This is your first post. Edit or delete it, then start writing!

Wat denk je? Deleten we hem of houden we hem gaande?
We laten hem gewoon staan. Nah!