Welkom in mijn wintertijd

Terugblik (1)

Zondag 25/10/2009

Wat ik vanmorgen zou kunnen zeggen? Dat de maan wassend is vandaag. En 40 % zichtbaar! Dat men hier en op de velden van Emile Claus straks weer bieten rooit. En ja, dat het smuikt, zoals het alleen in het Westen van het wingewest dat ik het mijne noem, kan smuiken. Waarmee ik alleen bedoel dat de motregen zijn of haar intrede alweer niet heeft gemist. Welkom dus in mijn wintertijd! Rum in aantocht, museumweer. Zie, hoe het novembert in oktober. Gisteren deed het dat ook al; gisteren toen ik had kunnen schrijven dat wat volgt voor één dag mijn status was:

P.R. stapte 5,5 kilometer en stond in Ploegsteert 5 kwartier in de motregen naar een scherm te kijken om daarna – o sereniteit – gedurende 2 intense seconden zijn hand op het gelakte hout van een kist te leggen.” (Zaterdag 24/10/2009 – Begrafenis Frank -VDB- Vandenbroucke in Ploegsteert)

Dat en andere dingen zou ik kunnen zeggen hier vanmorgen maar veel liever kom ik nog even terug op die mooie avond van vrijdag laatst. Er was Volk in de Werf. En het was mooi. Het volk én de avond! Willy Tibergien verwelkomde graag ons en iedereen. Frank Pollet deed in vol ornaat en en sourdine wat ik van hem gewoon ben, een hell of a job, wat zeg ik, een perfecte job. En Jef Vandecasteele zette met het werk van de geboren crooner enkele hartverscheurende muzikale punten achter onze frasen die er nog lang mogen blijven staan. Met andere woorden: “Van het hart een steen” is er! Met die schroom voor het definitieve komt het dus ooit nog wel goed. Ik dank en bedank hierbij nog ‘ns uitgebreid. Dit is een onvervalst jui-bericht: De wereld is een dichtbundel rijker! Niks meer. Maar ook niks minder!

(‘Oud zeer en ander geluk’)
Blogbericht Zo 25/10/2009

#vanhetharteensteen #frankvandenbroucke #ploegsteert

Alaam

Bron: Fietsenatelier Frans Laevens. Alaam van de kenner!


Uit de woordenboeken:

alaam (het ~, -en)

– alg.: gereedschap, verzameling werktuigen, alm
– fig.: spottende naam voor mannelijke geslachtsdelen, vgl: gerief

Woordenboek der Nederlandsche Taal: Alaam, allam (met verwisseling van accent ALM, ALEM): Het woord was en is alleen in Zuid-Nederland en in Zeeuwsch-Vlaanderen bekend en daar nog thans algemeen; het beteekent gereedschap.
< Middelnederlands: ‘allame’ < andlame, waarbij and- overeen komt met eerste deel van ‘antwoord’ en -lame vergelijkbaar is met Eng. ‘loom’. Hetzelfde woord als Oudengels andloman (meervoud) dat “gerief, gereedschappen” betekende, evenals “penis”.
Gezegden:
– alg.: Zijn alaam kennen: zijn vak verstaan (Teirlinck (1908))
– fig.: Een aardig stuk alem: een rare kwant (Joos (1900-1904)

Van Dale 2014 online: Belgisch-Nederlands, archaïsch

vnw:
•gereedschap
•stuk gereedschap, materiaal

zie ook alaambak

– In de Brico zal je alle alaam vinden die je nodig hebt om parket te leggen.

– Als de buurman zijn fietsbroek aan heeft, zie je heel duidelijk zijn alaam zitten.

– “Dyveerssche halaemen dienende ter neerrynghe der draperye als scietspoelen, caerden ende dier ghelycke,” – uit de Spelen van Cornelis Everaert, ca. 1530

In West-Vlaanderen wordt het nog dagelijks gebruikt, en als ik mij niet vergis is de lange a zelfs geen (of niet noodzakelijk) een keel-a.

Wat Oost-Vlaanderen betreft heb ik het althans in het Waasland nog nooit niet gehoord. Toegevoegd door nthn op 22 Aug 2021 18:50


Even kijken

Even kijken toch, wat WordPress op een eigenhandig aangepaste website voor ons kan doen!
Dat de mogelijkheden van dit gezegende tooltje niet gering zijn, weten we; proefondervindelijk zelfs.
Er staat immers nog altijd een “kleine poging tot” op een vroegere ‘Eerste Proefdruk’ voor een word-press-site van mij op het adres:
https://paulrigolle.wordpress.com

Voor de rest werken we de komende weken en maanden af en toe naarstig verder om deze nieuwe plek en look te optimaliseren!

Tot jolijt van het krijt! Tot plezier van het wier!

…/…
Donderdag 17 Februari 2022