Een nieuwe vreemde alliantie

Zaterdag 26 Februari 2022

Over Poetin en zijn onverhoedse inval in Oekraïne

Citaat/Citaten

Er zijn nog altijd oude anti-Amerikaanse, ­antikapitalistische stemmen die Rusland goedpraten omdat ze liever kritiek geven op de VS. Nieuwer is de vreemde alliantie die tussen conservatief (radicaal)rechts en Moskou is ontstaan. In zeer conservatieve kringen geldt Poetin als een icoon, een van de laatste consequente verdedigers van een wit, christelijk, antimodern Europa. Voor populisten is Rusland een bron van inkomsten, steun en airplay. Als Donald Trump, Nigel Farage, Thierry Baudet en Filip Dewinter allemaal de lof van Poetin zingen, dan zit daar evenveel ideologie als berekening achter. Het verrassende is dat dat zo lang nauwelijks geproblematiseerd is. Ook niet nadat Rusland vlucht MH17 uit de lucht had geschoten. Ook niet nadat de Krim zonder boe of bah geannexeerd was. Ook niet toen Poetins tegenstanders tot in het Verenigd Koninkrijk met gifaanvallen werden uitgeschakeld. Ook niet toen we de clickfarms ontdekten en de bemoeienissen met democratische verkiezingen. De foute vrienden van Poetin in onze eigen rangen doen nauwelijks moeite dat te verbergen.

Liesbeth Van Impe in haar “Punt van Van Impe” – za 26/2/2022
https://www.nieuwsblad.be/cnt/dmf20220225_97456792

#liesbethvanimpe #poetin #oorloginoekraïne

Wanneer ik dat maar wil

Op het leeslijstje (6)

“Wanneer ik dat maar wil”.

Heeft u dat ook, van die lichte afwijkingen waarover je je met het verstrijken van de jaren niet eens meer schuldig voelt. Aanvankelijk kon je ze nog afdoen als ‘een soort guilty pleasures’, maar nu schroom ik mij er niet meer voor om er ronduit voor uit te komen. Via deze weg geef ik dus vanmorgen nogmaals en héél grif toe dat ik zowat al mijn hele leven een rare ‘crush’ of noem het beter een passionele band heb met de wereld van “de koers” en “het wielrennen”.

Die fascinatie gaat, naar ik mij herinner, bij mij wel heel ver terug in de tijd. Nooit vergeet ik die zomerse namiddag, toen mijn vader en ik – ik was nauwelijks negen – aan de radio, zo’n klein zwart doosje van bakeliet, zaten gekluisterd. Het jaar tweeënzestig! Locatie: Belgisch Kampioenschap op de Citadel van Namen. Moeiteloos kan ik ook nu nog wanneer ik dat maar wil de vibrerende en bevlogen stem oproepen van de reporter waarvan ik later altijd hoopte dat ze aan Jan Wauters had toebehoord. Maar Jan heeft mij ooit zelf gezegd dat hij het waarschijnlijk niet kon zijn geweest. In elk geval weet ik sindsdien hoe mooi radio kan zijn. Vaak véél mooier en intenser dan wanneer je de beelden van de televisie maar voor het binnenhappen hebt.

Dit alles maar om te zeggen dat ik straks weer enkele zoete uren zoet zal en mag zijn met de start van het nieuwe Belgische wielerwegseizoen… Het weze mij vergeven! En mocht de koers het de komende weken wat aan spankracht laten afweten dan is er nog altijd mijn wielerboekenlijstje dat alsmaar aangroeit en waarvan ik – jager, prooi en wielerverzamelaar tezelfdertijd – met zekerheid weet dat er boeken op staan waarvan het zonde is dat ik ze nog altijd niet heb gelezen.

Daniel Dencik: Wielerhart.
Paul Fournel: Anquetil alleen.
Hein Lodewijkx: Tussen geven en nemen
Gunter Segers: Hélène Dutrieu, ‘De vrouw die over de Olympia vloog’
Geert Vandenbon: Koerskalender 2022 (‘aan het lezen uiteraard, met het vorderen van de wielerdagen’)

#heinlodewijkx #danieldencik #paulfournel #anquetilalleen #wielerhart #hethartvanBitossi #hélènedutrieu #guntersegers #geertvandenbon

En nog meer wielerdingen:
Hashtag ‘Remco houdt niet van gravé’
Daar komt het voorjaar
Preview van Woud Demasure op Vai Vai Mauro
Omloop het Nieuwsblad-thuisssite
Omloop het Nieuwsblad op Sporza