Paul Rigolle houdt de dingen en de dagen bij.
"Of toch iets wat daar sterk op lijkt…"
De onverwachte ontmoetingen zijn vaak de allerfijnste! Zondag laatst de zeer aimabele mens en schrijver Willy Spillebeen ontmoet in ‘De Lovie’ in Poperinge @ Kunstenfestival Watou tijdens “Landscape of the imagination“.
#willyspillebeen #kunstenfestivalwatou
Facebook-bericht van di 27/8/2024.
‘De opluchting van oktober’
Voor & Na! Wat een opluchting is het altijd weer wanneer in oktober de maïs van de velden wordt gehaald. En de einder weer opengaat! De teelt van voedermaïs – die we zowaar te danken hebben aan de ouwe heer Colombus – lijkt voor wie in de zomer in onze contreien door het landschap loopt of fietst zowat de allesoverheersende teelt te zijn geworden. Monotoon zoals een monocultuur kan zijn. Manshoog met, naar ik lees, een gemiddelde groei tussen de vier en de zes centimeter per dag (!) zie je na verloop van tijd geen hand meer voor de ogen. Ik wil hier geen afbreuk doen aan het wezenlijk belang van het telen van het gewas maar vergeef mij de opluchting als oktober komt. De komst van de rooimachines en de pikdorsers wordt hier met een schallende welkomsttrompet onthaald.
En wie goed luistert hoort in één en dezelfde man het gejuich van een vol stadion.
Facebook-bericht van 11 Oktober 2023
“Alsof je eindelijk geworden bent
wat je al die tijd wou zijn. Iemand die
aan een einder staat en weet: Het is
het kijken naar. Het is het buiten staan,
waaraan jij moet lijden. De trots van hij
die opgesloten zit, en in zijn hoofd
een verdronken land bewaart, is het,
die jouw hand doet glijden. Over
het bleke marmer van de droom
uit één stuk te zijn.”
Uit ‘Stuk‘ (een gedicht in de bundel ‘Van het hart een Steen‘)
(Van het hart een steen, Paul Rigolle. Poëziecentrum 2009)
Facebook-link
#instagramdingen#vanhetharteensteen#gedicht
Minder weergeven
Bron: Fietsenatelier Frans Laevens. Alaam van de kenner!
Uit de woordenboeken:
– alg.: gereedschap, verzameling werktuigen, alm
– fig.: spottende naam voor mannelijke geslachtsdelen, vgl: gerief
Woordenboek der Nederlandsche Taal: Alaam, allam (met verwisseling van accent ALM, ALEM): Het woord was en is alleen in Zuid-Nederland en in Zeeuwsch-Vlaanderen bekend en daar nog thans algemeen; het beteekent gereedschap.
< Middelnederlands: ‘allame’ < andlame, waarbij and- overeen komt met eerste deel van ‘antwoord’ en -lame vergelijkbaar is met Eng. ‘loom’. Hetzelfde woord als Oudengels andloman (meervoud) dat “gerief, gereedschappen” betekende, evenals “penis”.
Gezegden:
– alg.: Zijn alaam kennen: zijn vak verstaan (Teirlinck (1908))
– fig.: Een aardig stuk alem: een rare kwant (Joos (1900-1904)
Van Dale 2014 online: Belgisch-Nederlands, archaïsch
vnw:
•gereedschap
•stuk gereedschap, materiaal
zie ook alaambak
– In de Brico zal je alle alaam vinden die je nodig hebt om parket te leggen.
– Als de buurman zijn fietsbroek aan heeft, zie je heel duidelijk zijn alaam zitten.
– “Dyveerssche halaemen dienende ter neerrynghe der draperye als scietspoelen, caerden ende dier ghelycke,” – uit de Spelen van Cornelis Everaert, ca. 1530
In West-Vlaanderen wordt het nog dagelijks gebruikt, en als ik mij niet vergis is de lange a zelfs geen (of niet noodzakelijk) een keel-a.
Wat Oost-Vlaanderen betreft heb ik het althans in het Waasland nog nooit niet gehoord. Toegevoegd door nthn op 22 Aug 2021 18:50