Voor het literair salon ‘Luchtmens#1’ van 8/2/2026 met als thema ‘Halfslaap‘ schreef ik ‘Nachtreis‘, een eerste gedicht bij de gelijknamige tentoonstelling van Hans Op de Beeck. Bedoeling is dat er nog een kleine aanvullende cyclus komt. Alvast blij met de publicatie op Luchtmens dat ondertussen ook een erg veelbelovend online literair tijdschrift is geworden!
Onderstaand gedicht kun je dus sinds gisteren ook nalezen via deze Luchtmens-post. Waarvoor veel dank!
De onverwachte ontmoetingen zijn de allermooiste, zei Willie Verhegghe, donderdag laatst toen ik hem bij toeval in Brussel ontmoette waar hij net als ik op weg was naar het concert van Emmylou Haris in de Bozar. En daar treed ik hem volledig in bij.
Willie, met wie ik een intens gezamenlijk Geelzucht-verleden deel kondigde voor volgend jaar ook een nieuwe dichtbundel aan. Het is immers het jaar waarin hij – je zou het hem op geen enkel ogenblik aangeven – tachtig wordt. Achteraf bleek hij net als ik zéér genoten te hebben van het European Farewell-optreden van één van de “laatste countrykoninginnen” die we nog alive and well kunnen koesteren .
Zie ook onderstaand blogbericht:
https://paulrigolle.wordpress.com/2026/09/06/onverwachte-ontmoetingen/
Gemene wegen: Een prachtdorp om doorheen te struinen
Ik merk dat ik na mijn bezoek van verleden week aan de editie 2026 van het Kunstenfestival ‘Gemene wegen’ in Watou niet de enige ben die flink op zijn honger is blijven zitten. Ik las enkele fijne gedichten (steeds weer mijn dode vriend Leonard Nolens!) en nog meer gedichten die ik eigenlijk maar niets vond. Ik zag plastisch werk dat me op geen enkel moment kon raken, enkele uitschieters niet te na gesproken. (Griet Dobbels, Marjolijn Dijkman, Wim Cuyvers!). En er was veel, veel té veel. Bij mijn FB-vriend Pascal Cornet vond ik een heel degelijke analyse die de vinger op de Watou-wonde legde en waarin ik mij alleen kan vinden… En ja wat doet een mens bij een ontgoochelende editie, hij neemt foto’s van de omgeving want Watou blijft wel een prachtdorp om doorheen te struinen.
Verleden jaar sloeg het Kunstenfestival een jaartje over, maar ik vrees dat men ook nu weer zéér aan bezinning toe is.
Een stukje van de analyse van Pascal Cornet vind je op zijn FB-bladzijde en op zijn blog: “Notitie 521”
Ik citeer:
“Het mooiste kunstwerk – ook al was het waarschijnlijk niet de bedoeling het als kunstwerk in dit kunstenfestival op te nemen – vond ik het horizontaal bewaarde restant van een monumentale boom op de site van de Douviehoeve. Een verwijzing naar de duizenden slachtoffers, bomen maar ook andere levende wezens, van de hitte en de klimaatverandering. Het was inderdaad bijzonder warm, daar in Watou. Er viel alweer een ‘record’ te noteren. Neen, niet in het aantal bezoekers, want het viel toch wel op dat die zeer weinig talrijk waren. Als Watou wil blijven bestaan, zullen de toekomstige curatoren het over een andere boeg moeten gooien.” (Pascal Cornet)
https://pascaldigital.blogspot.com/2026/08/watou-2026.html
Blogbericht: Gemene wegen
Watou – Gemene wegen – nog tot en met 30 augustus 2026
Facebookbericht van 16/8/2026 (met wat meer uitleg over de foto’s)
Misschien zal dit voor sommigen als een bekentenis klinken maar ik ben persoonlijk altijd en al zowat mijn hele leven een “intense” fan geweest van de poëzie van Jotie T’Hooft. Nu de Jotie T’Hooft-poëzieprijs dit jaar werd opgehangen aan het feit dat Jotie op zaterdag 9 mei 2026 zeventig (70!) jaar zou geworden zijn, stuurde ik toch ook maar ’s een “Jotie-gedicht” in. Wat dat natuurlijk ook mag zijn, een “Jotie-gedicht”. En kijk één van mijn nieuwste gedichten “Axioma” haalde de toptien waarmee deze jongen – gezien het aantal inzendingen – vanzelfsprekend ook al erg opgetogen was. Het fraaie boekje dat n.a.v. de prijs werd uitgegeven is nog steeds verkrijgbaar. Meer info via onderstaand Schaal van Digther-bericht. Mijn gelukwensen overigens aan alle winnaars, Rita Van Hauwermeiren op kop, genomineerden en deelnemers! Veel dank ook aan Tom Bruynooghe die mij tijdens mijn voorbije vakantie het wedstrijdboekje toestuurde.
https://digther.blogspot.com/2026/06/poezieprijs-jotie-thooft-de-laureaten.html
Facebook-bericht van woe 10/6/2026
#jotiethooft #jotiethoofpoëzieprijs #ritavanhauwermeiren #deschaalvandigther #tombruynooghe
Zondag laatst 8/2/2026 was ik een van de blije genodigden tijdens het eerste literair salon van ‘Luchtmens‘ Edward Hoornaert. En zo kan men zich een uitstekend geslaagd literair salon nog het best voorstellen: een zondagvoormiddag met dichters die zich een voor een lieten inspireren door een vooropgezet thema. Dit keer was dat het thema van ‘de halfslaap’ én het gedicht ‘Visser van Ma Yuan’ van Lucebert.
Hier kun je het volledige bericht nalezen:
Het eerste literair salon van Luchtmens
Volgende week zaterdag 20 december 2025 ben ik om 15:30 u., samen met nog een pak andere gedreven poëzieliefhebbers, present in het lieflijke ‘Landgoed de Campagne’ in Drongen. Ik ga er tijdens de voorstelling van “Verdraaide liefde”, zijn gloednieuwe dichtbundel, graag in gesprek met dichter, literair criticus en publicist Jan M. Meier. Ik kijk er zowaar al stevig naar uit!
Mijn vragen zullen uiteraard vooral betrekking hebben op ‘Verdraaide liefde’, de nieuwe bundel, maar ook het vroegere werk van Jan komt zeker aan de orde. Zijn nieuwste dichtbundel is intussen sinds het verschijnen van ‘Engelenspoor’ in 2017 al zijn 6° bundel bij Uitgeverij P in acht jaar tijd! Weinig dichters doen hem dat na.
Meer info:
https://vrolijkpuinbis.blogspot.com/2025/11/uitnodiging.html
Label: Jan M. Meier op De Schaal van Digther
Facebook-bericht van zo 14/12/2025
Op de Schaal van Digther staat nu mijn inleiding na te lezen die ik schreef voor de voorstelling van de debuut-poëziebundel “Onderkoorts” van mijn vriend en voormalig dorpsgenoot Kris De Lameillieure.
Dit is de link:
https://digther.blogspot.com/2025/11/poezie-als-een-heel-fijn-geschenk.html
Drie gedichten en een recensie in het zomernummer van 2025 van ART04
In het zomernummer van 2025 van het kunsttijdschrift ART04 – nummer 82 al – staan mijn gedichten ‘Passer’, ‘Slang’ en ‘Respijt’. De drie gedichten komen uit ‘Het Omber en het Oker‘ mijn recente bundel. Zij worden met ‘De verantwoordelijkheid van de dichter‘ vergezeld van een recensie van Andreas Van Rompaey.
De volledige recensie kun je nalezen via dit blogbericht.
Op zaterdag 11 Oktober 2025 gaat om 19:00 uur in Cultuurcafé Het Parlement in Harelbeke een Literaire Ontmoeting tussen Noord en Zuid door. Op de affiche staan Noud Bles, Paul Rigolle, Arne Deprez en Etienne Colman. Er is muziek van de Caravan Juke Joint Band en Andreas Van Rompaey staat in voor de presentatie. De organisatie is in handen van Kunstkring De Geus die ook, en dat al sinds 2004, het kunsttijdschrift ART04 publiceert.
Als mijn info helemaal klopt dan stuurt Raymond Noë, publicist, columnist en redacteur van Boekenkrant en Onze Taal al sedert het gezegende jaar 1997 (!) (toen het internet nog maar pas kwam kijken) onder de naam Laurens Jz Coster, elke werkdag aan de poëzieliefhebbers die dat wensen, per email een gedicht. Het is een fantastische en onvolprezen gedichtenmailservice waaraan ik zelf – samen met duizenden andere liefhebbers – al jaren plezier beleef. Bijgaand en aanvullend is er ook de blog: https://laurensjzcoster.blogspot.com/
Dubbel plezier doet het mij nu dat ik vandaag op zijn onvolprezen de Coster-lijst als “Dichter van de dag mag fungeren”. Dat betekent dat een groot aantal poëzieminnaars vandaag twee gedichten uit mijn recente bundel “Het Omber en het Oker” in hun mailbox krijgen. Waarvoor heel veel dank!
Het zijn de gedichten: Okkernoot en Passer. Ik plaats ze hieronder ook nog ’s in hun geheel.
Foto: Via Boekenkrant
Inschrijven op de mailservice van Raymond kan nog altijd:
https://high5.nl/minimalist/?l=laurensjzcoster
In 2018 kreeg Raymond Noë voor zijn onvolprezen maildienst een Visser-Neerlandia-prijs.
Marc van Oostendorp schreef daar in september 2018 toen dit over:
“Toen Noë bijna 20 jaar geleden met zijn werk aan Coster begon, was er nog maar heel weinig literatuur op het internet, en al helemaal nauwelijks Nederlandse lyriek. Het is niet overdreven om te zeggen dat Noë’s inspanningen een belangrijke rol hebben gespeeld om onze dichters een stem te geven op de grote marktplaats die het internet inmiddels is. Het is heel belangrijk voor de literatuur dat mensen blijven proberen nieuwe vormen te vinden om te kunnen blijven genieten van de klassieke letteren. Ik ben blij dat hij deze prijs krijgt. Ik ben trots dat Neerlandistiek de gedichten ook mag plaatsen.”
De man die de dichters naar het internet-bracht (Bericht op Neerlandistiek)
De keuze van Raymond Noë op Meander-magazine
Foto Raymond Noë via Boekenkrant
De Coster-lijst op Facebook
De Neerlandistiek-link naar de gedichten
De gedichten op de Costerlijst uit ‘Het Omber en het Oker‘:
Okkernoot
Dat we trage dieren zijn met een intellect
dat schrijnt, het wordt beweerd, het staat
geschreven. De okkernoot van ons brein
laat niets aan toeval over. Keer op keer
draaien wij de waarheid om en wachten
op de lessen die het leven ons moet geven.
Steeds hogerop, ladderdrift mijn deel, wuif ik weg
wat ik niet wil weten. In een klassiek
en wild gebaar maak ik van elk plafond
een hemel. Wat er nog niet is zal ik maken,
hoogmoed zit mij als gegoten, past mij zoals
alleen een hoofd kan passen in mijn handen.
•••
Passer
Aan elk schrijven hoort een visioen
vooraf te gaan. Eerst komt het oerbos,
diep en stil. Bramen, struiken, lianen
slingeren zich in touw de bomen uit.
Groot en levensvatbaar schrijft de trek
zich in de vlucht van vroege vogels in.
Dieren kiezen vasteland. Wie straks
rechtop zal staan doemt kruipend op.
Figuren, personen breken uit hun lijst.
Mensen zwellen in de straten aan.
Eentweedrie een optocht. Een mars,
een stil protest. Een foto scheurt ze uit.
Tijd vloeit het uurwerk uit. Het punt
kruipt opnieuw de passer in. Klank
houdt woord. Of het snelsnel of werk
van lange adem wordt, moet nog blijken.
Wat onomkeerbaar is, is nog lang niet klaar.
© Paul Rigolle (1953)
uit: Het omber en het oker (Uitgeverij P, 2015)
Gisteren publiceerde De Schaal van Digther mijn gedicht “Carnac”.
Dit is de link:
https://digther.blogspot.com/2025/08/carnac-paul-rigolle.html
Ik schreef het gedicht een aantal jaar geleden. Daarin lees je o.a. over mijn ‘verzuchting’ om ooit – once in a lifetime – naar Carnac en Bretagne te reizen.
Dat is deze zomer ook werkelijk gelukt.
Een reisverslagje over de paar dagen die we volop aan “megalieten-tijd” spendeerden
lees je hier:
https://paulrigolle.wordpress.com/2025/08/08/313/
Facebook-bericht van Vr 8/8/2025
“Het feestje van het Omber en het Oker“
Veel, heel veel dank aan zij die zondag 23/3/2025 om 11:00 uur de weg naar de Snuffel vonden. En naar ‘Het Omber en het Oker’. Blij met de bundel! Blij met de talrijke opkomst! Blij met de logistieke steun ook van de Snuffel! Veel dank aan Willy Brandt voor de schitterende foto’s!!! (Eén voor één om te ‘liken‘). En ook veel dank aan The Caravan Juke Joint Band (Muziek), Tania Verhelst (Inleiding), Edward Hoornaert (Gesprek), Pol Delameillieure (cover vooraan), Goedele Peeters (cover achterflap) en wie ik nog allemaal zou vergeten. Ook veel dank uiteraard aan mijn uitgever Leo Peeraer en Uitgeverij P voor de mooie, verzorgde uitgave. En nu wens ik aan iedereen – ook aan zij die er niet waren – véél poëtisch leesgenot.
In bijlage: een galerij met een flink pak foto’s van ©Willy Brandt, om de mooie voormiddag blijvend te memoreren.
De foto’s en het bericht kun je ook nalezen en bekijken via deze Facebook-link.
Alle foto’s uit deze galerij zijn © Willy Brandt
Deze foto’s kun je ook één voor één bekijken via deze openbare Facebook-post
Ha, daar kan een mens werkelijk blij en compleet in zijn nopjes mee zijn! De cover van mijn komende dichtbundel ‘Het Omber en het Oker‘ is klaar en goed & wel bevonden!
Bij deze: graag nog ’s zeggen dat iedereen welkom is bij de voorstelling op zondag 23 maart 2025 e.k. om 11:00 uur in ‘Hostel De Snuffel” Ezelstraat 42 in Brugge. Een officiële uitnodiging met het programma volgt!
De bundel is een uitgave van Uitgeverij P.