De Schaal van Digther – Paul Rigolle houdt de dingen en de dagen bij.

In het onvolprezen Penhuis in Kortrijk – ik blijf het zeggen – ging Carlos Alleene gisteren in gesprek met Jan Vantoortelboom. De winnaar van de Boekenbon Literatuurprijs 2023 die hij ontving voor zijn recentste boek Mauk ligt mij als schrijver persoonlijk nauw aan het hart. Het is en blijft mij en vele anderen een raadsel dat deze auteur van, intussen al een oeuvre van zes hoogwaardige romans, in Vlaanderen veel minder bekendheid geniet dan in Nederland. Vreemd, heel vreemd.

Van oorsprong is Jan Vantoortelboom die sinds geruime tijd in Zeeuws Vlaanderen woont een West-Vlaming met jeugdige roots in het lieflijke West-Vlaamse Elverdinge. Carlos Alleene vroeg hem onder meer of het dorp voor hem kan gelden als “het Macondo van Vantoortelboom”. De schrijver zei niet meteen nee. Maar uiteraard kwamen in het gemoedelijke Penhuis-gesprek nog veel meer dingen aan bod. Alweer een hele fijne aflevering van het Penhuis op zondag.

De voormiddag opende evenwel al met een intens en pakkend hoogtepunt. Om de erg betreurde essayist-vertaler en dichter Piet Devos (zoon van Penhuis-organisator Gie) die ons in de voorbije week na een lange strijd tegen kanker verliet – hij mocht net geen 41 worden – heel waardig te gedenken las Carlos Alleene van Piet het prachtige en rijmende gedicht ‘Vragen aan een boom’. De Schaal van Digther brengt dit gedicht vandaag in een IM-bericht en heeft de toestemming om de komende dagen nog enkele gedichten van Piet te publiceren. Piet publiceerde in zijn jonge leven slechts twee gedichten. Verleden week kon hij nog net het verschijen van zijn bundel “Innerlijke lichtval” meemaken.
Ondertussen bieden wij Gie en zijn familie en de vele vrienden van Piet onze diepste deelneming aan in dit onmetelijk verlies.

#Janvantoortelboom #penhuis #penhuiskortrijk #pietdevos #IMPietDevos

Website Piet Devos
Het Penhuis in Kortrijk
Website Jan Vantoortelboom
Facebook-bericht P.R. – Ma 11/11/2024

Ook zijn vriend Vincent Coomans schreef op zijn FB-bladzijde een ontroerende herdenking.

Vragen aan een boom

Wie bracht die boom in mij tot worteling,
strekt mijn lege takken hemelwaarts, zodat
ik met armen vol vogels de dag in zing?

Wie stuwt het sappig suizen onder mijn bast,
dat in ruil voor suik’rend licht aan de aarde
zuurstofzuivere lucht in mijn kruin optast?

Wie stut mijn lijf dat ring na ring vergaarde,
en onder letsels van bijl, storm en brand,
het geheim van ‘t rechtop wiegen bewaarde?

Hoe barst bedaagd vruchtvlees in een kinderhand,
spreidt zoemend stuifmeel van ontbotte woorden
over nieuwe verten van bloeiend verband?

Was ‘t niet het bos dat deze boom verhoorde,
opnam in een gemeenzaam helend dragen,
waar geen om troost of water moest vragen,
daar alle elkaar velbaar toebehoorden?

© Piet Devos en Erven Piet Devos