In het voorbije weekend ging in een organisatie van ‘Kunst werkt’ over heel Vlaanderen en Brussel de vierde editie van “Atelier in beeld” door. Dit is de de nieuwe naam waaronder vroeger het project “Buren bij kunstenaars” bekend stond. En hoewel de hoeveelheid kunstenaars die deelnemen zeker niet altijd recht evenredig is met de kwaliteit van het werk dat we in hun open ateliers te zien krijgen, verbaast het ons dat een aantal onder hen ons toch telkens weer met erg boeiend en origineel werk weten te verrassen. Het voorbije weekend bezochten we zo de ateliers van Peter Simoen in Woumen waar ook Nele Camerlynck te gast was, het keramiek-atelier van Hilde Plets in Lichtervelde (waar ook echtgenoot Patrick Cornillie met zijn poëzie aanwezig was) en het atelier van dichter-schilder, tevens Digther-compagnon Hugo Verstraeten in Oostkerke-Diksmuide.
Werk van Peter SimoenPeter SimoenWerk van Nele CamerlynckNele CamerlynckWerk van Hilde PletsHilde Plets in haar atelierHet literair werk van Patrick CornillieWerk van Hugo VerstraetenHugo Verstraeten
Zaterdag 17 Mei 2025 Over Khoros van Berlinde De Bruyckere in Bozar.
Na “Nachtreis” van verleden week, het imponerende labyrint van Hans Op de Beeck in het KMSKA, bezochten we donderdag laatst dé tweede absolute blikvanger van het Expo-seizoen, Khoros van Berlinde De Bruyckere. In Bozar maakt de overzichtstentoonstelling van De Bruyckere alle superlatieven waar die je er al over las. Hard, indringend, hartverscheurend, ontwrichtend… Achteraf jezelf terugvindend, amechtig zoekend naar een lichaam dat je past…
Toch had ik er nooit zo bij stilgestaan dat sommige mensen beter een waarschuwing meekrijgen vooraleer ze de tentoonstelling bezoeken: “De tentoonstelling bevat beelden die mogelijks als schokkend of confronterend kunnen worden ervaren. Voor vragen kunt u steeds terecht bij ons personeel”. Wel jammer dat er geen personeel voorhanden is om je zachtjes te begeleiden als je dag in dag uit tijdens het journaal al die dagelijkse hartverscheurende oorlogsbeelden op jouw netvlies ziet passeren…
Dwalers over de Aarde worden we hier ooit wel allemaal.
Er zijn de voorbije maanden al talloos veel impressies beschreven, gevoelens opgeroepen en massa’s foto’s geplaatst van en door bezoekers aan de tentoonstelling ‘Nachtreis/Nocturnal Journey’ van Hans Op de Beeck die sinds eind maart loopt in het KMSKA in Antwerpen. En wat had je gedacht, ook wij kwamen donderdag laatst aardig onder de indruk van een intense nachtreis die meer dan ‘één omweg waard is’.
Pas heb je een voet binnen gezet in het bevreemdende verstilde universum van Op de Beeck of je bent er niet meer. Of toch niet meer in het ‘hiernumaals’ maar ergens in een tussenwereld waaraan je langzaam helemaal aan went maar waar je toch nooit helemaal hoogte van krijgt. Bevroren als je bent, ondergedompeld, haast geruisloos verdwenen. Verstild.
Nachtreis/Nocturnal Journey neemt je mee al weet je niet zo goed waarheen. Nee, noem het geen nachtmerrie. Eerder is het een milde koortsdroom waarin je terechtgekomen bent. De ontmoetingen vloeien in je over. En in elkaar. Er is het meisje dat zeepbellen blaast (Tatiana, Soap Bubble), het meisje dat slaapt (Sleeping girl), het meisje dat in moeders schoenen stapt (Zhai-Lisa, Mother’s shoes) en het meisje dat met haar kleine handen de touwtjes bindt (Lauren). Maar er zijn ook nog een pak andere sprookjesfiguren die Op de Beeck met zijn multidisciplinair toverstokje in de toeschouwer weet naar boven te halen. The Horseman, The Boatman, Mum en Dad, Hélène de fragiele bokser, Brian (Rock) en Maurice… Ze zijn er allemaal. Je beweegt je in een ware Wunderkammer (The Pier). Je raakt verzeild in een paalwoningendorp met gesluierd licht (“The Settlement”) waarin je nog het liefst een paar dagen overnachten wou.
En ja het werk dat we verleden jaar al in Watou (afdeling De Lovie) zagen is er ook: “My bed a raft, the room the sea and then I laughed some gloom in me”. Het landschap van de verbeelding slorpt je ook hier helemaal op. Neemt je in! Dichters en dromers… Dwalers over de aarde worden we hier ooit wel ’s allemaal.
Hans Op de Beeck is nog net geen 56 maar is – zeg het maar gerust met evenveel woorden – aangekomen op het toppunt van zijn veelzijdige artistieke mogelijkheden. In de video ‘Staging Silence (3)‘ die heel verhelderend de tentoonstelling afsluit zie je hoe de meester (en zijn medewerkers) een aantal tipjes van de sluier en van de magie van zijn kunnen oplicht. Fascinerend om te zien hoe niets voor niets staat in het werk van Hans Op de Beeck… Met zoutvat en pepermolen als attributen zet hij de wereld neer die de zijne is, en van ons allemaal. Sneeuw verschijnt, klei wordt uitgerold, de haardroger doet zijn werk. Pralines voor de huizen. Broccoli en paddestoelen, de armband laat de parels vrij en je staat meteen op de Brug van Praag.
“De kunsten zijn vandaag harder nodig dan ooit”, liet Hans Op de Beeck ergens optekenen. “Er loopt zoveel fout in de wereld momenteel, en de kunsten zijn voor mij de ideale manier om empathie en harmonie met anderen aan te wakkeren, om een vorm van schoonheid terug te vinden, en weer aandacht te krijgen voor wat menselijk en bijzonder aan ons is.” Jonas Mortier in ‘De Morgen’ van 25 maart 2025.
“Nachtreis/Nocturnal journey”, van Hans Op de Beeck loopt nog tot 17 augustus 2025 in het KMSKA in Antwerpen. Curator: Annelien De Troij.
In de kunstgalerie Stek-art in Torhout die in het eerste voorbije werkjaar als galerie meer dan haar plaats verworven heeft, loopt nog tot eind deze week de overzichtstentoonstelling ‘Innig’. Wat ons betreft alweer een aanrader! Tijdens de vernissage op 10/12 ll lazen we met drie dichters, Frederik De Laere, Johan Clarysse – ART PAGE en ikzelf voor de gelegenheid elk vier ‘innige’ gedichten.
In de tentoonstelling is er plastisch werk opgenomen van Johan Clarysse – ART PAGE, Hervé Martijn, Geertje Vangenechten, Studio NEL BONTE, Peter Simoen, Bart Gielen, Julie Van der Vaart, Sien Godderis, Dieex Bitegets, Sylvie De Meerleer, Edith Ronse, Esther Cornelis, Joke Raes Works, Thibo Moreels en Stijn Seys. De expo is meteen een ideale manier om samen een innig en kunstzinnig einde aan het jaar te maken.
Op vrijdag 10/1/2025 wordt al het nieuwe Stek-Art-expojaar ingezet met de tentoonstelling ‘Ambigu’ met werk van Thibo Moreels, Joke Raes Works en Stijn Seys. Graag zal ik bij die gelegenheid zelf een inleidend woordje plaatsen. Voor de foto’s zijn we hier veel dank verschuldigd aan de site Torhout Vandaag van Patrick Demarest!
