Honderd jaar José Vermeersch

“Wat overblijft na het werk”

Achteloosheid… Soms legt een impressie zich vast zonder dat je er veel erg in hebt. Zoals het geval op deze foto die ik zaterdag nam in het atelier van José Vermeersch. N.a.v. de expo “100 jaar José Vermeersch”.

Bron van de foto: De “restjesbak in het atelier“.

Meer info:

www.atelierjosevermeersch.be
www.toerisme-leiestreek.be/vermeersch
https://www.instagram.com/atelierjosevermeersch/

#100jaarjosévermeersch #josévermeersch #lendelede #detroostvankunstentuinen #watrestzegtveel

Hoe het is om een lichaam te zijn in deze wereld

Antony Gormley in Museum Voorlinden in Wassenaar

Een uitstapje naar onze Noorderburen daar zeg je, wat mij betreft, nooit neen tegen. Zeker niet als je even mag logeren met uitzicht op het Braassemermeer in een lieflijke plaats die Roelofarendsveen heet.

Directe aanleiding van ‘ons omwegje’ was de tentoonstelling ‘Ground’ van alweer één van onze all-time-favorites-artists Antony Gormley, in het Museum Voorlinden in Wassenaar. We leerden het werk van Gormley al kennen in het gezegende jaar 2003 toen hij honderd (100!) van zijn gietijzeren mensen in diverse gedaantes op het strand van De Panne plaatste. ‘Another Place’ was toen zijn verbluffende bijdrage aan Beaufort 2003 die, voor wie ze heeft gezien, nog heel lang na datum bleef nazinderen. Later smaakten we van Gormley zeer fel zijn scenografisch werk voor een aantal dansvoorstellingen van Sidi Larbi Cherkaoui. En ooit willen we, zoals wel meer Gormley-fans in de schaduw staan van ‘Angel of the North’, zijn iconische beeld in het Noord-Engelse Gateshead dat zelfs telkens weer de generiek van ‘Vera’ weet te halen.

In Wassenaar kreeg Gormley met zijn sculpturen en impressies helemaal op de maat van deze tijd gemaakt, de voorbije lente en zomer een vrijgeleide van het Museum Voorlinden om er, binnen én buiten, een overzichtstentoonstelling van zijn werk op te zetten. En voorwaar die is zéér de moeite! En dat is zeker – Art is the Antidote – ook het geval voor de highlights uit de collectie van het museum zelf.

Voor de liefhebber: ‘Ground’, nog tot en met 25 september 2022

Voorlinden museum & gardens, Buurtweg 90, 2244 AG Wassenaar (Nl)

https://www.voorlinden.nl/tentoonstelling/antony-gormley/

https://nl.wikipedia.org/wiki/Antony_Gormley

https://www.antonygormley.com/

Antony Gormley – Museum Voorlinden – september 2022
Antony Gormley – Breathing Room III – 2010 – Museum Voorlinden 2022

Antony Gormley – Clearing VIII – 2022 – Museum Voorlinden
Antony Gormley – Critical Mass II – 1995

Want de herinnering is de vrijheid van het verleden

Vijfentwintig jaar geleden overleed kunstenaar Koen Scherpereel.

Time flies… Vandaag is het exact vijfentwintig (25!) jaar geleden dat de begenadigde kunstenaar Koen Scherpereel na een schielijk ongeval in het atelier van een bevriend kunstenaar, op amper 36-jarige leeftijd is overleden…

Koen Scherpereel (3/3/1961-17/8/1997) was vooral een tekenaar en een fijnzinnig etser maar hij schilderde ook zijn fabelachtige wereld vol engelen en demonen bij elkaar. Zelf herinner ik mij meer dan levendig zijn debuut in Galerij ’t Leerhuys in Brugge in 1983. Wat een verbluffende expo van een nauwelijks 22-jarige was dat! Bij de tiende verjaardag van zijn overlijden werd in Meetkerke, waar Koen de laatste jaren van zijn leven woonde nog een flinke retrospectieve met nagelaten werk van hem opgezet. Op zijn eigen website haalt Karel, zijn broer, gemeenteraadslid in Brugge, integere herinneringen aan Koen op.

Koen Scherpereel, permanent schilderend, en in onstuitbare vlagen van ‘écriture automatique’ en inspiratie ook schrijvend, was als veelzijdig kunstenaar nauwelijks bij te houden… “Ik kan geen doek wit laten en wat ik schilder is literatuur”, zei hij zelf over die passionele gedrevenheid. Criticus Luc Decorte omschreef zijn werk als ‘Feesten van pijn, angst en verlangen’. In een monografie die in 2001 postuum werd uitgebracht schreef Fernand Bonneure: “Koen zal in lengte van dagen bekend en geliefd blijven omdat hij wakker en alert is geweest en zich in zijn kunst ook zo heeft getoond, eerlijk en volhoudend. En omdat hij, waarschijnlijk spontaan, veel vingers op veel wonden heeft gelegd en dit zou dan wel het finale getuigenis kunnen zijn van zijn leven en zijn kunstenaarschap. Want de herinnering is de vrijheid van het verleden.”

Vijfentwintig jaar na zijn dood is en blijft de slotsom dat Koen Scherpereel samen met zijn onblusbaar talent veel te vroeg van ons is vandaan gegaan.

Sommige mensen zijn minder dood dan de anderen. Dat was (en is) zeker het geval voor Koen Scherpereel!

#KoenScherpereel #detroostvankunstentuinen #sommigemensen