Met Philippe Cailliau in Oostende.
Zie mijn blogbericht van maandag 5/11/2025
“Niets alles hoeft te worden uitgesproken van wat er wordt gezegd“.
Een blauwe maandag in Oostende
Poëzie als een heel fijn geschenk!
Op de Schaal van Digther staat nu mijn inleiding na te lezen die ik schreef voor de voorstelling van de debuut-poëziebundel “Onderkoorts” van mijn vriend en voormalig dorpsgenoot Kris De Lameillieure.
Dit is de link:
https://digther.blogspot.com/2025/11/poezie-als-een-heel-fijn-geschenk.html
Na de lezing in ’t Parlement
De literaire avond van zaterdag laatst 11/10/2025 in het Cultuurcafé ’t Parlement in Harelbeke is intussen alweer een fijne herinnering geworden. In een organisatie van Kunstkring de Geus las ik samen met Noud Bles, Etienne Colman en Arne Deprez wat oudere en een aantal recente gedichten. Dit op de derde editie van de poëzieavond van ’t Parlement die in het teken stond van een “literaire ontmoeting tussen noord en zuid” . We werden deskundig en uitgebreid ingeleid door Andreas Van Rompaey. In bijlage een aantal foto’s gemaakt en mij overgemaakt door vader Peter Van Rompaey. De muziek was naar ouds voortreffelijk want ‘The Caravan Juke Joint Band‘ (Peter Verberckmoes en Dirk DeCleen) stond op het podium!
Ook nog even zeggen dat het herfstnummer van het creatief tijdschrift van De Geus “Art 04” intussen verschenen is. Meer info via de facebookbladzijde van Kunstkring De Geus:
Facebook-bericht van Ma 13/10/2025 (met foto’s)
namens Kunstkring De Geus
De verantwoordelijkheid van de dichter
Drie gedichten en een recensie in het zomernummer van 2025 van ART04
In het zomernummer van 2025 van het kunsttijdschrift ART04 – nummer 82 al – staan mijn gedichten ‘Passer’, ‘Slang’ en ‘Respijt’. De drie gedichten komen uit ‘Het Omber en het Oker‘ mijn recente bundel. Zij worden met ‘De verantwoordelijkheid van de dichter‘ vergezeld van een recensie van Andreas Van Rompaey.
De volledige recensie kun je nalezen via dit blogbericht.
Op zaterdag 11 Oktober 2025 gaat om 19:00 uur in Cultuurcafé Het Parlement in Harelbeke een Literaire Ontmoeting tussen Noord en Zuid door. Op de affiche staan Noud Bles, Paul Rigolle, Arne Deprez en Etienne Colman. Er is muziek van de Caravan Juke Joint Band en Andreas Van Rompaey staat in voor de presentatie. De organisatie is in handen van Kunstkring De Geus die ook, en dat al sinds 2004, het kunsttijdschrift ART04 publiceert.
Te gast bij Radio Tequila
Gisterenavond, maandag 29 september 2025, was ik voor een radio-opname te gast bij Radio Tequila in Deinze. Ik ben immers de volgende dichter die het mooie maandelijkse poëzieprogramma “De poëtische Rode Avond” mag bevolken. Janis Derie stelde de vragen en Rob de Winter leidde alles in goeie banen. Ik las zes gedichten en mocht zowaar alle muziek kiezen voor het programma. Geen sinecure voor wie zoals ik ‘houdt van veel muziekjes’. De uitzending is intussen een maandlang online te beluisteren via https://radiotequila.be/ – Kiezen: Tequila Gemist – De Poëtische Rode Avond
Het programma blijft een maand op antenne tot ik word opgevolgd door Paul Demets, de volgende poëtische rode gast in november. De juiste luister-link plaats ik hier nog wel ik de komende dagen.
Facebook-bericht van 30/9/2025
Ondertussen staat het programma online op de site van Radio Tequila (rubriek ‘net gemist’de Poëtische Rode Avond) .
Sint-Denijs-City-Editie 2
In het lieflijke West-Vlaamse dorp Sint-Denijs gaat van 14 augustus 2025 t.e.m. 21 september 2025 de kunstbiënnale “Sint-Denijs-City” door. Veel kunstrecensenten en ook een flink aantal van mijn FB-vrienden lieten zich daarover de voorbije weken nogal lyrisch uit. Een goeie reden dus voor ons om ook een bezoekje te brengen aan de Biënnale.
Mijn verslag van dat bezoek kun je hier via deze link nalezen.
Over de foto van hierboven en het werk van Ruben Bellinckx:
“Aan de ingangspoort van Goet te Breuck laat Ruben Bellinckx een deel van de aarde ademen. Het is een installatie die hij onder de titel “The City Garden” in eerste instantie al in 2002 samenstelde. Op twee plekken in de voortuin splijt de bodem langzaam open en dicht. De installatie werkt met luchtkussens, elektronisch gestuurde ventilatoren en een luchtcompressor… De installatie weet de toeschouwer (die er voor open staat) midscheeps te raken!
Steen is het geheugen van de aarde
Gisteren werd in Stek-Art de tentoonstelling met werk van Artur Erosian en Paul Perneel geöpend. Ik schreef een verslagje dat je hier kunt nalezen:
https://paulrigolle.wordpress.com/2025/08/23/steen-is-het-geheugen-van-de-aarde/
De man die de dichters naar het Internet bracht.
Als mijn info helemaal klopt dan stuurt Raymond Noë, publicist, columnist en redacteur van Boekenkrant en Onze Taal al sedert het gezegende jaar 1997 (!) (toen het internet nog maar pas kwam kijken) onder de naam Laurens Jz Coster, elke werkdag aan de poëzieliefhebbers die dat wensen, per email een gedicht. Het is een fantastische en onvolprezen gedichtenmailservice waaraan ik zelf – samen met duizenden andere liefhebbers – al jaren plezier beleef. Bijgaand en aanvullend is er ook de blog: https://laurensjzcoster.blogspot.com/
Dubbel plezier doet het mij nu dat ik vandaag op zijn onvolprezen de Coster-lijst als “Dichter van de dag mag fungeren”. Dat betekent dat een groot aantal poëzieminnaars vandaag twee gedichten uit mijn recente bundel “Het Omber en het Oker” in hun mailbox krijgen. Waarvoor heel veel dank!
Het zijn de gedichten: Okkernoot en Passer. Ik plaats ze hieronder ook nog ’s in hun geheel.
Foto: Via Boekenkrant
Inschrijven op de mailservice van Raymond kan nog altijd:
https://high5.nl/minimalist/?l=laurensjzcoster
In 2018 kreeg Raymond Noë voor zijn onvolprezen maildienst een Visser-Neerlandia-prijs.
Marc van Oostendorp schreef daar in september 2018 toen dit over:
“Toen Noë bijna 20 jaar geleden met zijn werk aan Coster begon, was er nog maar heel weinig literatuur op het internet, en al helemaal nauwelijks Nederlandse lyriek. Het is niet overdreven om te zeggen dat Noë’s inspanningen een belangrijke rol hebben gespeeld om onze dichters een stem te geven op de grote marktplaats die het internet inmiddels is. Het is heel belangrijk voor de literatuur dat mensen blijven proberen nieuwe vormen te vinden om te kunnen blijven genieten van de klassieke letteren. Ik ben blij dat hij deze prijs krijgt. Ik ben trots dat Neerlandistiek de gedichten ook mag plaatsen.”
De man die de dichters naar het internet-bracht (Bericht op Neerlandistiek)
De keuze van Raymond Noë op Meander-magazine
Foto Raymond Noë via Boekenkrant
De Coster-lijst op Facebook
De Neerlandistiek-link naar de gedichten
De gedichten op de Costerlijst uit ‘Het Omber en het Oker‘:
Okkernoot
Dat we trage dieren zijn met een intellect
dat schrijnt, het wordt beweerd, het staat
geschreven. De okkernoot van ons brein
laat niets aan toeval over. Keer op keer
draaien wij de waarheid om en wachten
op de lessen die het leven ons moet geven.
Steeds hogerop, ladderdrift mijn deel, wuif ik weg
wat ik niet wil weten. In een klassiek
en wild gebaar maak ik van elk plafond
een hemel. Wat er nog niet is zal ik maken,
hoogmoed zit mij als gegoten, past mij zoals
alleen een hoofd kan passen in mijn handen.
•••
Passer
Aan elk schrijven hoort een visioen
vooraf te gaan. Eerst komt het oerbos,
diep en stil. Bramen, struiken, lianen
slingeren zich in touw de bomen uit.
Groot en levensvatbaar schrijft de trek
zich in de vlucht van vroege vogels in.
Dieren kiezen vasteland. Wie straks
rechtop zal staan doemt kruipend op.
Figuren, personen breken uit hun lijst.
Mensen zwellen in de straten aan.
Eentweedrie een optocht. Een mars,
een stil protest. Een foto scheurt ze uit.
Tijd vloeit het uurwerk uit. Het punt
kruipt opnieuw de passer in. Klank
houdt woord. Of het snelsnel of werk
van lange adem wordt, moet nog blijken.
Wat onomkeerbaar is, is nog lang niet klaar.
© Paul Rigolle (1953)
uit: Het omber en het oker (Uitgeverij P, 2015)
Carnac
Gisteren publiceerde De Schaal van Digther mijn gedicht “Carnac”.
Dit is de link:
https://digther.blogspot.com/2025/08/carnac-paul-rigolle.html
Ik schreef het gedicht een aantal jaar geleden. Daarin lees je o.a. over mijn ‘verzuchting’ om ooit – once in a lifetime – naar Carnac en Bretagne te reizen.
Dat is deze zomer ook werkelijk gelukt.
Een reisverslagje over de paar dagen die we volop aan “megalieten-tijd” spendeerden
lees je hier:
https://paulrigolle.wordpress.com/2025/08/08/313/
Facebook-bericht van Vr 8/8/2025
Hello Ludwig
Alweer moet ik Albert Hagenaars van harte bedanken! Samen met John Irons vertaalde hij mijn gedicht “Dag Ludwig” naar het Engels: “Hello Ludwig“.
Vereerd, da’s het woord!
“Dag Ludwig” is opgenomen in “Het Omber en het Oker“, mijn recente bundel.
https://johnirons.blogspot.com/2025/07/paul-rigolle-dag-ludwig.html
Mr Cool
In de reeks “Blij dat ik een ticket heb”, vandaag: de zondag van Cactus…
En ja, natuurlijk ga ik voor Daan en zeker ook voor die goddelijke feestverjaardag van “Worst case scenario” die de mannen van dEUS mogen vieren. (Dertig jaar baanbrekend werk zowaar!!!). En misschien ga ik ook wel voor Eefje De Visser en Nubiyan Twist… Op de line-up komen voor deze jongen Porcelain ID, The Mystery lights en King Hannah wellicht net ietsje te vroeg na de middagdut.
Maar één ding is wel zeker. Héél zeker. Wie ik vandaag niet en in géén geval wil missen is die ‘one and only’ crooner, ‘Mr Cool’ uit Sheffield: Richard Hawley.
Grumpy old man
Facebook-bericht van vrijdag 11/7/2025
“Days of tennis”
Eergisteren bracht ‘the grumpy old man’ met de naam Novak ‘Nole’ Djokovic het toch maar weer voor elkaar. In de kwartfinale van Wimbledon, editie 2025, won hij dan toch nog van de Italiaanse sympathieke coming-man Flavio Cobolli waarvoor ik, wat had je gedacht, een absolute voorkeur had. En daar heb je het : het spel van de zich inlevende tenniskijker die zich af en toe – geloof me, het is sterker dan hemzelf – verliest in verregaande sympathieën of onwrikbare anti-pathieën…
Ik wil er hier niet eens een geheim van maken… Maar in de halve eeuw en langer dat ik het tennis volg, heb ik nooit een grotere afkeer gehad van een tennisspeler als ik die door de jaren heen heb opgestapeld tegen die Servische nukkenkampioen Novak Djokovic. Ik moet die man niet. Alleen al zijn gedrag in ontelbare tennismatchen hebben me nooit kunnen bekoren.
De tennisser op zich wel natuurlijk, je zou wel blind moeten zijn als je zijn immense tennistalent zou minimaliseren. Maar als mens, nee… Zijn antivaxer-neigingen, zijn complot-gevoeligheid (het rechtgeaard publiek lust hem niet, en dat beseft hij…), zijn plots opduikende al dan niet reële kwetsuren, zijn woedeaanvallen die zich soms zelfs richten tegen onschuldige ballenjongens… Nee… Hij mag dan in de cijfers de titel van ‘Goat’ (“the greatest of all times”) dragen, als mens het niveau halen van pure tennisstylisten als Bjorn Borg, Roger Federer of Rafa Nadal… nee, dat zit er bij de Serviër, wat mij betreft, helaas niet in… En, o tragedie en wellicht bron van al zijn getormenteerde en soms onvoorspelbare gedragingen, hij beseft het na al die jaren aan de top misschien zelf nog wel het best…
Dat ik, zo merk ik, niet alleen sta, met mijn uitgesproken mening, las ik trouwens vanmorgen nog in een artikel op ‘Sportnieuws.nl‘. Een site die misschien niet vrij is van enig ge-‘clickbait’ in de titels… Maar toch het staat er, ‘loud and clear‘, ‘hij, Novak Djokovic, verkoopt nog liever zijn moeder…
Gedrag van toptennisser Novak Djokovic zorgt voor discussie
Vandaag op Eurosport en andere zenders:
De halve finales op Wimbledon tussen
Fritz – Alcaraz
Sinner – Djokovic
Link Tennisexplorer
Aanvulling – Za 12/7/2025
En de uitslag?
Wel, ik besef ‘leedvermaak’ is een lelijk ding maar de uitslag kon me in dit geval wel enigszins plezieren:
